Znaczenie Rządowego Centrum Bezpieczeństwa 

Rządowe Centrum Bezpieczeństwa jest państwową jednostką budżetową podległą Prezesowi Rady Ministrów. Pracami Centrum kieruje dyrektor przy pomocy zastępców i kierowników komórek organizacyjnych. Utworzenie Rządowego Centrum Bezpieczeństwa jest znaczącym krokiem w budowaniu efektywnego i kompleksowego systemu zarządzania kryzysowego. Systemu, dzięki któremu można zapobiegać kryzysom, a w razie ich wystąpienia, poprzez profesjonalne działania, minimalizować ich skutki. Zbudowano strukturę ponadresortową, której celem jest zoptymalizowanie i ujednolicenie postrzegania zagrożeń przez poszczególne resorty, a tym samym podwyższenie stopnia zdolności radzenia sobie z trudnymi sytuacjami przez właściwe służby i organy administracji publicznej.

Powstanie RCB porządkuje funkcjonowanie zespołów właściwych w sprawach zarządzania kryzysowego, utworzonych na podstawie przepisów regulujących funkcjonowanie organów administracji publicznej w przypadku stanu klęski żywiołowej. Do podstawowych zadań RCB należy dokonywanie pełnej analizy zagrożeń, w oparciu o dane uzyskiwane ze wszystkich możliwych „ośrodków kryzysowych” funkcjonujących w ramach administracji publicznej oraz w oparciu o dane od partnerów międzynarodowych. Ponadto do zadań RCB należy opracowywanie optymalnych rozwiązań pojawiających się sytuacji kryzysowych, a także koordynowanie przepływu informacji o zagrożeniach. Pozostałe zadania Rządowego Centrum Bezpieczeństwa to:

• stworzenia katalogu zagrożeń,
• monitorowanie zagrożeń,
• uruchamianie procedur zarządzania kryzysowego na poziomie krajowym,
• realizacja zadań planistycznych i programowych z zakresu zarządzania kryzysowego i ochrony infrastruktury krytycznej,
• nadzór nad spójnością procedur reagowania kryzysowego,
• organizowanie i prowadzenie szkoleń i ćwiczeń z zakresu zarządzania kryzysowego,
• realizacja zadań z zakresu przeciwdziałania, zapobiegania i likwidacji skutków zdarzeń o charakterze terrorystycznym,
• współpraca międzynarodowa, szczególnie z NATO i UE w ramach zarządzania kryzysowego.

Centrum zapewnia obsługę Rady Ministrów, Prezesa Rady Ministrów, Zespołu i ministra właściwego do spraw wewnętrznych w sprawach zarządzania kryzysowego oraz pełni funkcję krajowego centrum zarządzania kryzysowego. Rządowe Centrum Bezpieczeństwa rozpoczęło działalność 2 sierpnia 2008 roku. Działa na podstawie ustawy z dnia 26 kwietnia 2007 r. o zarządzaniu kryzysowym (art. 10) i rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 11 kwietnia 2011 r. w sprawie organizacji i trybu działania Rządowego Centrum Bezpieczeństwa[1]. Rada Ministrów przyjęła Raport o zagrożeniach bezpieczeństwa narodowego w dniu 15 września 2015r. Dokument opisuje około 50 różnych czynników zagrożenia, które zostały sformułowane w raportach cząstkowych. W Rządowym Centrum Bezpieczeństwa raporty te opracowano w postaci jednego, zbiorczego dokumentu. Głównymi celami Raportu jest wskazanie najważniejszych zagrożeń bezpieczeństwa państwa oraz dokonanie ocena ich ryzyka. Dokument zawiera również cele strategiczne oraz przedsięwzięcia jakie powinny zostać zrealizowane aby zminimalizować możliwość wystąpienia zagrożeń lub ich skutków. Raport opracowywany jest przez ministrów, kierowników urzędów centralnych i wojewodów, natomiast za koordynację jego przygotowania odpowiada Dyrektor Rządowego Centrum Bezpieczeństwa oraz Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego w zakresie zagrożeń o charakterze terrorystycznym. W Raporcie wskazano zagrożenia (wraz z ich scenariuszami), które mogą oddziaływać na bezpieczeństwo i międzynarodową pozycję państwa, a także godzić w porządek konstytucyjny, w szczególności w suwerenność, niepodległość i nienaruszalność terytorium. Wśród wskazanych zagrożeń znalazły się również zagrożenia związane z międzynarodowym terroryzmem. W Raporcie dokonano również analizy ryzyka najważniejszych zagrożeń wynikających z przyczyn naturalnych i technicznych (m.in. powodzie, epidemie, epizootie, epifitozy, skażenia chemiczne, susze, ograniczenie w dostawach energii elektrycznej, ograniczenia w dostawach paliw płynnych), które jednocześnie stały się podstawą do opracowania Krajowego Planu Zarządzania Kryzysowego. Raport o zagrożeniach bezpieczeństwa narodowego jest dokumentem niejawnym[2]. Rządowy Zespół Zarządzania Kryzysowego jest organem opiniotwórczo – doradczym, właściwym w sprawach inicjowania i koordynowania działań podejmowanych w zakresie zarządzania kryzysowego (art. 8 i 9 ustawy z dnia 26 kwietnia 2007 roku o zarządzaniu kryzysowym). W skład Rządowego Zespołu Zarządzania Kryzysowego (RZZK) wchodzą:

• Prezes Rady Ministrów – przewodniczący Zespołu,
• Minister Obrony Narodowej i minister właściwy do spraw wewnętrznych – zastępcy przewodniczącego,
• minister właściwy do spraw administracji publicznej,
• Minister Spraw Zagranicznych,
• Minister Koordynator Służb Specjalnych (jeżeli został powołany),
• Inne organy administracji rządowej w zależności od potrzeb.

Sekretarzem Rządowego Zespołu Zarządzania Kryzysowego jest Dyrektor Rządowego Centrum Bezpieczeństwa. Rządowy Zespół Zarządzania Kryzysowego może obradować w trybie jawnym jak i niejawnym. Centrum zapewnia obsługę Rady Ministrów, Prezesa Rady Ministrów, Zespołu i ministra właściwego do spraw wewnętrznych w sprawach zarządzania kryzysowego oraz pełni funkcję krajowego centrum zarządzania kryzysowego[3]. Na podstawie informacji z źródła strony internetowej Rządowego Centrum Bezpieczeństwa Kierownictwo Rządowego Centrum Bezpieczeństwa pełnią osoby w roku 2021:

- Płk Konrad Korpowski – Dyrektor

- Grzegorz Matyasik – Zastępca Dyrektora

- nadbryg. Marek Kubiak – Zastępca Dyrektora

1. Dyrektor Rządowego Centrum Bezpieczeństwa, we współpracy z ministrami i kierownikami urzędów centralnych odpowiedzialnymi za systemy, o których mowa w art. 3 pkt 2a, na bieżąco rozpoznaje potencjalną europejską infrastrukturę krytyczną, badając, czy infrastruktura krytyczna spełnia kolejno następujące wymogi:

1) kryteria sektorowe – przybliżone progi liczbowe ustalone przez Komisję Europejską i państwa członkowskie Unii Europejskiej, charakteryzujące parametry, wchodzących w skład systemów infrastruktury krytycznej obiektów, urządzeń oraz instalacji lub funkcje realizowane przez te obiekty, urządzenia oraz instalacje, warunkujące identyfikację infrastruktury krytycznej;

2) stanowi składnik, system lub część infrastruktury, które mają podstawowe znaczenie dla utrzymania niezbędnych funkcji społecznych, zdrowia, bezpieczeństwa, ochrony, dobrobytu materialnego lub społecznego ludności, oraz których zakłócenie lub zniszczenie miałoby istotny wpływ na Rzeczpospolitą Polską w wyniku utraty tych funkcji;

3) jej zakłócenie lub zniszczenie miałoby istotny wpływ na co najmniej dwa państwa członkowskie Unii Europejskiej;

4) kryteria przekrojowe – w zakresie przybliżonych progów ustalonych przez Komisję Europejską i państwa członkowskie Unii Europejskiej – obejmujące:

a) kryterium ofiar w ludziach – oceniane w odniesieniu do ewentualnej liczby ofiar śmiertelnych lub liczby rannych,

b) kryterium skutków ekonomicznych – oceniane w odniesieniu do znaczenia strat ekonomicznych lub pogorszenia jakości towarów lub usług, w tym potencjalnych skutków ekologicznych,

c) kryterium skutków społecznych – oceniane w odniesieniu do wpływu na zaufanie opinii publicznej, cierpień fizycznych osób i zakłócenia codziennego życia, w tym utraty podstawowych usług.

2. Infrastruktura krytyczna jest uznawana za potencjalną europejską infrastrukturę krytyczną po spełnieniu łącznie kolejnych wymogów, o których mowa w ust. 1 pkt 1–3 oraz co najmniej jednego z wymogów, o których mowa w ust. 1 pkt 4[4].

I. Dyrektor Rządowego Centrum Bezpieczeństwa przekazuje Komisji Europejskiej:

1) co roku informacje o liczbie infrastruktur krytycznych:

a) w odniesieniu do których prowadzono z właściwymi organami państw członkowskich Unii Europejskiej rozmowy na temat progów kryteriów przekrojowych, umożliwiających wyznaczenie europejskiej infrastruktury krytycznej zlokalizowanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

b) zlokalizowanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wchodzących w skład europejskiej infrastruktury krytycznej w poszczególnych systemach, o których mowa w art. 3 pkt 2a, oraz o liczbie państw członkowskich Unii Europejskiej, na które ma ona wpływ;

2) co 2 lata sprawozdanie zawierające ogólne dane dotyczące rodzajów ryzyka, zagrożeń i słabych punktów stwierdzonych w każdym z systemów, w których została wyznaczona europejska infrastruktura krytyczna zlokalizowana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

II. Informacje, o których mowa w ust. 1, mają charakter niejawny[5].

Rada Ministrów sprawuje zarządzanie kryzysowe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

2. W przypadkach niecierpiących zwłoki zarządzanie kryzysowe sprawuje minister właściwy do spraw wewnętrznych, zawiadamiając niezwłocznie o swoich działaniach Prezesa Rady Ministrów.

3. Decyzje podjęte przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych podlegają rozpatrzeniu na najbliższym posiedzeniu Rady Ministrów[6].

Rysunek 1.3.1. Struktura Rządowego Centrum Bezpieczeństwa [7].

Rysunek 1.3.2. Obieg informacji pomiędzy organami i strukturami zarządzania kryzysowego [8].

Strona Główna 

Rządowe Centrum Bezpieczeństwa

A website created in the WebWave website builder.

Nie podano numeru telefonu.

bezpieczniedlawszystkich@bezpieczniedlawszystkich.pl

Leszno, 64-100 Polska

Możesz nas znaleźć.