The actions of individuals or characters in spacetime pose a threat to the existence of History.

Jak już wcześniej opisywałem Świat składa się z przestrzeni która nas otacza, czyli punktu w przestrzeni i na dodatek, ten nasz świat ma kolejną przestrzeń, która jest połączona z innymi światami nazywana uniwersum - wieloświat ona też oddziaływuje i tworzy czas, i przestrzeń, a nazywa się BEZMIAREM ,w którym jest nieskończoność, nieśmiertelność i nicość. Ł.K.  

To maleńki, świetlisty punkt w centrum rozległej, skomplikowanej kosmicznej sieci połączonych przestrzeni i wirującej materii, z mgławicami i galaktykami tworzącymi zagnieżdżone struktury.[1] To wszystko jest wszędzie w każdym świecie zaczynającym od punktu.

To jest geometryczna bryła o złożonej strukturze, składająca się z połączonych, zagnieżdżonych przestrzeni, unosząca się w nieskończonej, rozległej pustce.

Czasoprzestrzeń: Dynamiczna Scena Wszechświata

Pojęcie przestrzeni i czasu przeszło znaczącą ewolucję w historii fizyki. Początkowo, w mechanice klasycznej Izaaka Newtona, przestrzeń była postrzegana jako trójwymiarowa, euklidesowa, absolutna i niezależna od materii. Czas również był traktowany jako absolutny i niezależny. Rewolucja nadeszła wraz z teoriami względności Alberta Einsteina, które połączyły te dwa pojęcia w jedną, nierozłączną czterowymiarową całość – czasoprzestrzeń.[2]

Tabela: Porównanie Czasoprzestrzeni w Klasycznych i Relatywistycznych Teoriach

Pojęcie przestrzeni i czasu przeszło znaczącą ewolucję w historii fizyki. Początkowo, w mechanice klasycznej Izaaka Newtona, przestrzeń była postrzegana jako trójwymiarowa, euklidesowa, absolutna i niezależna od materii.[6] Czas również był traktowany jako absolutny i niezależny. Rewolucja nadeszła wraz z teoriami względności Alberta Einsteina, które połączyły te dwa pojęcia w jedną, nierozłączną czterowymiarową całość – czasoprzestrzeń.[7]

Ruch Ciał w Zakrzywionej Czasoprzestrzeni

W ogólnej teorii względności, grawitacja jest konsekwencją zakrzywienia czasoprzestrzeni, a nie siłą działającą między ciałami. Ciała w spadku swobodnym poruszają się po liniach geodezyjnych, które są uogólnieniem "prostych" w zakrzywionej czasoprzestrzeni.[8] To oznacza, że ruch pod wpływem grawitacji jest ruchem swobodnym, a trajektoria cząstki poruszającej się w polu grawitacyjnym nie zaleyfyg bnbjży od jej masy. Grawitacja zakrzywia czasoprzestrzeń, a rozkład masy decyduje o jej geometrii. Cząstki swobodne, zarówno w zerowym, jak i niezerowym polu grawitacyjnym, poruszają się po liniach geodezyjnych czasoprzestrzeni.[9]

Ta koncepcja fundamentalnie zmienia nasze rozumienie grawitacji. Zamiast grawitacji jako siły, która przyciąga obiekty, jest ona interpretowana jako właściwość samej geometrii czasoprzestrzeni, która kieruje obiekty wzdłuż ich "najprostszych" możliwych ścieżek (geodezyjnych).[10] Przyspieszenie, które odczuwamy w polu grawitacyjnym, jest analogiczne do odczuwania przyspieszenia podczas jazdy po zakrzywionej drodze, nawet przy stałej prędkości.[11] Ta geometryczna interpretacja grawitacji jest kamieniem węgielnym ogólnej teorii względności i wyjaśnia szereg zjawisk, od orbit planetarnych, przez ugięcie światła, po zachowanie się czarnych dziur.

Konsekwencje Zakrzywienia Czasoprzestrzeni

Zakrzywienie czasoprzestrzeni ma szereg obserwowalnych konsekwencji:

• Dylatacja czasu grawitacyjna: Czas płynie wolniej w silniejszym polu grawitacyjnym. Efekt ten został potwierdzony eksperymentalnie, a jego praktycznym zastosowaniem jest korekcja czasu w systemach nawigacji satelitarnej GPS.³
• Soczewkowanie grawitacyjne: Masywne obiekty zakrzywiają tor światła, co prowadzi do powstawania zniekształconych obrazów odległych galaktyk. Zjawisko to jest wykorzystywane w astronomii do badania rozkładu masy we Wszechświecie.³
• Fale grawitacyjne: Ogólna teoria względności przewiduje istnienie fal grawitacyjnych – zmarszczek czasoprzestrzennej geometrii, które rozchodzą się z prędkością światła. Ich istnienie zostało potwierdzone obserwacyjnie, co otworzyło nowe okno na badanie kosmosu.[12]
• Czarne dziury: Są to obszary czasoprzestrzeni o ekstremalnie silnej grawitacji, z których nie może uciec żadna materia ani promieniowanie, nawet światło. Ich istnienie jest przewidywane przez OTW i zostało potwierdzone pośrednimi obserwacjami.³ Stephen Hawking i Roger Penrose wnieśli kluczowy wkład w zrozumienie czarnych dziur i osobliwości czasoprzestrzeni.⁴³
•  

Wzajemne Relacje i Kosmiczna Ewolucja

Relacje między materią, energią i czasoprzestrzenią są fundamentalne dla zrozumienia dynamiki i ewolucji Wszechświata. W kontekście ogólnej teorii względności, materia i energia aktywnie zakrzywiają czasoprzestrzeń, a ta z kolei dyktuje ruch materii i energii.[13] W fizyce relatywistycznej, pęd i energia są zintegrowane w czterowymiarowym wektorze (czteropędzie), a bezwładność ciała jest bezpośrednią miarą jego energii.[14] Na najmniejszych skalach, fizyka kwantowa opisuje zachowanie materii i energii.[15] Koncepcje takie jak "Przestrzeń Kwantowa" sugerują, że stabilność materii jest powiązana z ciągłością czasową i "Punktami Energetycznymi", które zawierają informację o rzeczywistym czasie, co wskazuje na głębokie powiązania między tymi elementami.[16]

Rola w Teorii Wielkiego Wybuchu

Wielki Wybuch jest zunifikowanym punktem początku, z którego wyłoniły się materia, energia i czasoprzestrzeń. Według ogólnej teorii względności, Wszechświat powstał w wyniku Wielkiego Wybuchu około 15 miliardów lat temu.[17] Procesy zachodzące natychmiast po Wielkim Wybuchu doprowadziły do uformowania się Wszechświata z materii, podczas gdy antymateria, choć początkowo obecna w równych ilościach, zniknęła. Kosmiczne mikrofalowe promieniowanie tła (CMB) jest postrzegane jako echo Wielkiego Wybuchu i stanowi jedno z kluczowych potwierdzeń teorii rozszerzającego się Wszechświata.[18] To, że materia, energia i czasoprzestrzeń powstały jednocześnie podczas tego zdarzenia[19], podkreśla ich nierozłączny charakter i wzajemne uwarunkowanie od samego początku istnienia Wszechświata.

Ciemna Materia i Ciemna Energia w Ewolucji Wszechświata

Ciemna materia i ciemna energia są dominującymi, lecz nieuchwytnymi determinantami kosmicznej ewolucji. Stanowią one zdecydowaną większość materii i energii we Wszechświecie (ponad 90%) i w konsekwencji kontrolują jego globalną geometrię.[20] Ciemna energia jest odpowiedzialna, za przyspieszoną ekspansję Wszechświata, działając w opozycji do grawitacji. Ciemna materia natomiast odgrywa kluczową rolę w formowaniu się, struktur we wczesnym Wszechświecie, w tym galaktyk i gromad galaktyk, poprzez swoje oddziaływania grawitacyjne.[21]

Istnieje jednak znaczący paradoks: tak dominujące składniki Wszechświata pozostają niewidzialne i nie są w pełni zrozumiałe w ramach naszego obecnego Modelu Standardowego, fizyki cząstek.[22] Fakt, że ciemna energia może słabnąć z czasem, sugeruje potrzebę modyfikacji standardowego modelu kosmologicznego (ΛCDM). Ta niewiedza na temat większości składników Wszechświata, wskazuje na fundamentalne ograniczenia naszej obecnej wiedzy, i stanowi jedno z największych wyzwań współczesnej kosmologii i fizyki. Badania nad ciemną materią i ciemną energią, są jednymi z wiodących kierunków badań astrofizyków i fizyków, na całym świecie, dążących do odkrycia nowej fizyki, która pozwoliłaby na pełniejsze zrozumienie składu i ewolucji kosmosu.[23]

Wkład Wybitnych Naukowców w Zrozumienie Wszechświata

Zrozumienie materii, energii i czasoprzestrzeni jest wynikiem kumulatywnego i interdyscyplinarnego wysiłku wielu wybitnych naukowców, na przestrzeni wieków. Ich indywidualne odkrycia często stanowiły podstawę, dla kolejnych przełomów, ukazując wzajemne powiązania w procesie poznania naukowego.

• Albert Einstein (1879–1955): Jest twórcą szczególnej (1905) i ogólnej (1916) teorii względności, które zrewolucjonizowały nasze spojrzenie na przestrzeń, czas, masę i energię. Sformułował słynne równanie E=mc², które stało się fundamentem współczesnej fizyki, ukazując równoważność masy i energii.[24]
• Max Planck (1858–1947): W 1900 roku wprowadził pojęcie kwantów energii, co dało początek fizyce kwantowej i fundamentalnie zmieniło rozumienie energii i jej wymiany.⁸ Za swoje odkrycie otrzymał Nagrodę Nobla w 1918 roku.[25]
• Edwin Hubble (1889–1953): Jego obserwacje z 1929 roku dowiodły, że Wszechświat nie jest statyczny, lecz rozszerza się.[26] Wykazał również istnienie niezliczonych galaktyk poza naszą Drogą Mleczną.[27]
• Stephen Hawking (1942–2018) i Roger Penrose (ur. 1931): Wspólnie opracowali twierdzenia dotyczące istnienia osobliwości w ramach ogólnej teorii względności, wykazując, że osobliwości w czasoprzestrzeni powstają praktycznie zawsze.[28] Hawking teoretycznie dowiódł, że czarne dziury powinny emitować promieniowanie (promieniowanie Hawkinga), co stanowiło próbę połączenia klasycznej grawitacji Einsteina z mechaniką kwantową.[29] Penrose otrzymał Nagrodę Nobla za swoje twierdzenie o osobliwościach.[30] Hawking, jako jeden z najwybitniejszych relatywistów, badał ogrom czasoprzestrzeni, stosując metody fizyki subatomowej.[31]
• Vera Rubin (1928–2016): Wniosła znaczący wkład w astronomię i nasze zrozumienie ciemnej materii. Jej prace nad nietypową prędkością rotacji galaktyk doprowadziły do koncepcji ciemnej materii i były początkiem zmian na skalę kopernikańską w tej dziedzinie.[32]
• Inni kluczowi badacze: Wśród wielu innych, którzy przyczynili się do obecnego stanu wiedzy, wymienić należy Nielsa Bohra (rozwój teorii kwantowych)[33], Paula Diraca (elektrodynamika kwantowa, równanie Diraca)[34] oraz Johna Wheelera (znany z metafory "Materia mówi czasoprzestrzeni...").[35]

Wkład tych naukowców, często budujący na osiągnięciach poprzedników i rozwijany we współpracy, podkreśla kumulatywny i interdyscyplinarny charakter postępu naukowego. Każde odkrycie, nawet jeśli wydaje się izolowane, staje się cegiełką w budowie bardziej złożonej i spójnej wizji Wszechświata.

Kwantowa Grawitacja: Próby Unifikacji

Jednym z największych wyzwań współczesnej fizyki, jest fundamentalna niezgodność między ogólną teorią względności, a mechaniką kwantową. Ogólna teoria względności, opisująca grawitację i czasoprzestrzeń w skali makroskopowej, jest teorią klasyczną, charakteryzującą się ciągłością, geometryczną precyzją i pełną przewidywalnością.[36] Z drugiej strony, fizyka kwantowa, dominująca na poziomie atomowym i subatomowym, jest dyskretna, probabilistyczna i pełna nieoznaczoności.[37] Ta fundamentalna rozbieżność sprawia, że ogólna teoria względności jest niekompletna na podstawowym poziomie, ponieważ pomija ona kwantowe właściwości materii, która zakrzywia czasoprzestrzeń.[38]

W konsekwencji, w ramach teorii kwantowej grawitacji, czasoprzestrzeń nie może być klasyczna i gładka; Einsteinowski paradygmat ciągłej czasoprzestrzeni musi zostać zmieniony.[39] Ta niezgodność jest głównym motorem napędowym dla rozwoju teorii kwantowej grawitacji, które mają na celu zunifikowanie wszystkich czterech podstawowych oddziaływań. Dwie wiodące teorie to:

• Pętlowa grawitacja kwantowa (PGK): Proponuje, że struktura przestrzeni i czasu składa się z skończonych pętli, tworzących tzw. sieci spinowe. Oznacza to, że przestrzeń i czas są skwantowane na skali Plancka (około 10⁻³⁵ metra), a mniejsze skale tracą sens.[40] PGK jest formalnie niezależna od tła, co oznacza, że jej równania nie są osadzone w predefiniowanej czasoprzestrzeni, lecz mają ją generować.[41]

• Teoria strun: Postuluje, że fundamentalnymi składnikami materii nie są punktowe cząstki, lecz wibrujące struny. Teoria ta przewiduje istnienie 10 lub 11 wymiarów czasoprzestrzeni, z których 6 lub 7 jest zwiniętych do mikroskopijnych rozmiarów, niedostępnych dla bezpośredniej obserwacji.[42] Jedną z jej najbardziej atrakcyjnych cech jest to, że naturalnie i nieuchronnie włącza grawitację jako jedno z podstawowych oddziaływań.[43]

• Analiza materii, energii i czasoprzestrzeni w świetle współczesnej fizyki i wkładu wybitnych naukowców ujawnia Wszechświat jako dynamiczny, zintegrowany system, w którym te fundamentalne koncepcje są nierozłącznie ze sobą powiązane. Od Wielkiego Wybuchu, który stanowił zunifikowany punkt ich powstania, po obecną erę z dominującą rolą ciemnej materii i ciemnej energii, wzajemne relacje między nimi kształtują strukturę i ewolucję kosmosu.

• Pojęcie materii ewoluowało od prostych definicji do złożonego obrazu, w którym cząstki elementarne (fermiony i bozony) oddziałują zgodnie z Modelem Standardowym. Jednakże, Model Standardowy, mimo swoich sukcesów, pozostaje niekompletny, nie wyjaśniając pochodzenia grawitacji, ciemnej materii ani asymetrii materii-antymaterii. Energia, jako uniwersalna zdolność do pracy i przemian, jest wszechobecna, a jej kwantowy charakter, wprowadzony przez Plancka, oraz równoważność z masą (E=mc²) są kluczowe dla zrozumienia zarówno procesów jądrowych, jak i kosmicznej kreacji materii.

• Czasoprzestrzeń, od pasywnego tła w mechanice Newtona, stała się aktywnym, zakrzywionym bytem w ogólnej teorii względności Einsteina. To zakrzywienie, opisywane przez równania pola Einsteina i tensor energii-pędu, dyktuje ruch materii i światła wzdłuż geodezyjnych, manifestując się jako grawitacja, dylatacja czasu, soczewkowanie grawitacyjne i fale grawitacyjne.

• Największym wyzwaniem pozostaje unifikacja ogólnej teorii względności z mechaniką kwantową. Fundamentalna niezgodność między ciągłą, deterministyczną czasoprzestrzenią a dyskretnym, probabilistycznym światem kwantowym napędza rozwój teorii kwantowej grawitacji, takich jak pętlowa grawitacja kwantowa i teoria strun. Te teorie dążą do skwantowania samej czasoprzestrzeni i oferują nowe perspektywy na zagadki Wielkiego Wybuchu i czarnych dziur.

• Wkład wybitnych naukowców, od Einsteina i Plancka po Hubble'a, Hawkinga, Penrose'a i Rubin, podkreśla kumulatywny i interdyscyplinarny charakter postępu naukowego. Ich odkrycia, często budujące na sobie nawzajem, nie tylko pogłębiły nasze zrozumienie Wszechświata, ale także wskazały na istnienie dalszych, nierozwiązanych zagadek. Dalsze badania w dziedzinie kwantowej grawitacji i kosmologii są kluczowe dla osiągnięcia pełniejszej "Teorii Wszystkiego", która zintegruje wszystkie znane siły i składniki Wszechświata, włączając w to tajemniczą ciemną materię i ciemną energię.[44]

Pamiętać trzeba, że każdy świat składa się z materii, energii, każdy świat tak jak i u nas posiada przeszłość i przyszłość które tworzą teraźniejszość "nasze tu i teraz".

Niestety możemy zmieniać, to co nazywamy przeszłością, lub przyszłością. Co się dzieje wtedy z wydarzeniami w naszym świecie? Zmienia się historia, wydarzenia.

Przyjmijmy że badane teoretycznie mamy jabłko.

1. Jabłko najpierw było na drzewie rosło sobie jako owoc, zdrowy bez problemów wraz z drzewem w sadzie do momentu aż je zebrano z drzewa i trafiło na nasz stuł i zjedzono je całe.
2. Wersja numer dwa Jabłko najpierw było na drzewie rosło sobie jako owoc, zdrowy bez problemów wraz z drzewem które miało problem z owocami bo były przymrozki i połowa kwiatostanu opadła w sadzie do momentu aż je zebrano z drzewa i trafiło na nasz stuł było większe od wersji 1 i zjedzono całe.
3. Wersja numer trzy Jabłko najpierw było na drzewie rosło sobie jako owoc, zdrowy bez problemów wraz z drzewem które miało problem z owocami bo było atakowane przez gąsienice, połowa jabłek opadła w sadzie do momentu aż je zabrano z ziemi i trafiło na nasz stuł było potłuczone i wykorzystano je w części do soku.

                Przyjmijmy, że wersja numer 3 się wydarzyła w naszym świecie i czasie. Sadownik stwierdził, że za dużo stracił plonu w sadzie i przybędzie do czasu, przed gąsienicami i zrobi dodatkowy oprysk na nie. Wówczas wydarzenie zostało zamienione. Zmieniło się, też wydarzenie dotyczące przeznaczenia jabłka oraz samego działania gąsienic. Doszło także nowe wydarzenie dodatkowy oprysk.

Przyjmijmy dalej, że przez tą ingerencje zmieniły się można powiedzieć błahostki w życiu danego sadownika i sprzedaż jabłek naprawił. Ale… przez to wydarzenie nie wykonał soku z jabłka. Nie poczęstował innych osób sokiem i w ten sposób nie stworzył dodatkowego przemysłu u siebie produkcji soków naturalnych. Zmienił on wydarzenia widząc jeden przykład krótkiej chwili w swoim życiu zamieniając inny. Wówczas podszedł, np. do niego biedny chłopiec który pozbierał jabłka, i dał je swojej mamie, która zrobiła sok i w ten sposób przeszło wydarzenie produkcji soku na inną osobę. Uległo zmianie wiele przez jedno wydarzenie które wydawało się tak drobne. W ten sposób zmieniają się wydarzenia dotyczące tworzenia, w teraźniejszości chwile, dla przyszłości. Lecz ten przykład przedstawił, że zmieniając przeszłość zmieniliśmy przyszłość jeszcze bardziej.

           W bezpieczeństwie takie zmiany mogą mieć konsekwencje nie tylko globalne, ale także bardziej odległe, dla galaktyki dla kosmosu, dla naszego wymiaru świata, a nawet dla wszystkich wymiarów i Bezmiaru. Jedna mała zmiana.

Wyobraźmy sobie, że wszelkie wydarzenia jakie były złe związane z pierwszą wojną światową zostałyby zmienione. To znaczy Pan Hitler nie brał by udziału w wojnie, jego życie uległo by zmianie i nie mieli byśmy tej historii co teraz. Nie powstały by te okropieństwa dotyczące wojny, lecz nie było by też tych chwil, które znamy i widzimy, na chwile obecną.

Co by się stało gdyby pewien pan z Gruzji, nie został aresztowany, ponieważ ukończył by studia i się wykształcił na dobrego towarzysza.

Co by było gdyby jeszcze wcześniej inni nie napisali o marksizmie… 

Co by było gdyby wiele psychologicznych książek nie zostało wydanych ? 

Co by było gdyby nie pojawiły się inne idee… co były o wiele wieków wcześniej stworzone… 

Wiele osób chciałoby zmienić wydarzenia na te lepsze. Wiele postaci będzie próbowało wielu zmian, dla własnych, lub innych korzyści... 

Autor - nie pochwalam wojen i sadystycznych zachowań innych tak, jak i działań dotyczących niewolnictw itd. Które są opisane jako złe nie tylko według litery prawa lecz wiele wydarzeń tworzyło inne. Historia, która powstała wyłoniła się z czasów, które nazwaliśmy przeszłością na ich podstawie nie powinniśmy wykonywać już podobnych błędów, aby tworzyć wspólną bezpieczną przyszłość.

Autor opisuje jeden przykład z jabłkiem, który zmienić mógł tak wiele, a co z tymi przykładami, które wymieniłem. Jaki mają wpływ na historie XX wieku nie mówiąc o przyszłych działaniach, lub przeszłości. 

Pytania same się nasuwają i można zadać na pewno to jedno:

"Co ty byś zrobił gdybyś miał jedną szanse na podróż w czasie"?

Tyle ile jest osób, lub postaci tyle jest odpowiedzi na nie i możliwości, jakie by nastąpiły zmiany w historii jaką znamy. 

Bezpieczeństwo już nie może dotyczyć samego regionu jakim jest jeden kraj, lub podział na niebieski ,lub czerwony kolor sojuszy.

Wszyscy mamy już nowe wyzwania dotyczące bezpieczeństwa naszej planety naszej historii i przyszłych wspólnych czasów. 

Ł.K. 

A website created in the WebWave website builder.

Nie podano numeru telefonu.

bezpieczniedlawszystkich@bezpieczniedlawszystkich.pl

Leszno, 64-100 Polska

Możesz nas znaleźć.